INLEIDING<\/p>\n
Andrew H. Fischer, M.D<\/em><\/p>\n Let op: De celblokafbeeldingen zijn tot stand gekomen met behulp van een handmatige methode tijdens de ontwikkeling van het geautomatiseerde instrument.<\/p>\n FNA van de mamma is een effectief middel om mammacarcinoom te detecteren, zodat kan worden bepaald wat de beste behandeling is, terwijl maligniteit kan worden uitgesloten in de meeste benigne laesies. [1, 2]<\/sup> Vergeleken met een core biopsie is er minder morbiditeit, inclusief hematomen, infectie, pijn en risico locale uitbreiding in het biopsie gebied. Niettemin zijn er de afgelopen tien jaar minder FNA-biopsie\u00ebn van de borst uitgevoerd ten gunste van agressievere core biopsie technieken (stereotactische biopten). Sommige pathologen geven de voorkeur aan de histologische evaluatie van de kernbiopsie\u00ebn, omdat deze relatief snel en gemakkelijk kunnen worden geanalyseerd en immunohistochemische (IHC) analyses kunnen worden toegepast. Celblokken van borst FNA’s bieden dezelfde voordelen. Van een combinatie van FNA met een core biopt is aangetoond dat het de diagnostische nauwkeurigheid verbetert. [3]<\/sup> Onze recente ervaring suggereert dat een combinatie van een cytologisch preparaat van een borst FNA met een celblok ook de voordelen van beide benaderingen kan combineren. [4]<\/sup><\/p>\n De huidige cytologische classificatie van cytologische monsters van borstweefsel [5]<\/sup> omvat 5 categorie\u00ebn: Negatief voor maligniteit cellen (waartoe milde proliferatieve veranderingen kunnen horen), atypisch, verdacht, maligne en onvoldoende voor diagnose. De categorie Atypisch is een groot dilemma voor borst FNA. Van de criteria voor atypische laesies is aangetoond dat ze slecht reproduceerbaar zijn en atypische borst FNA’s blijken achteraf slechts in 1\/3 van de gevallen te corresponderen met kanker.[2, 3, 6]<\/sup> Tengevolge van het hoge percentage kankergevallen na een ‘atypisch’ borst FNA-resultaat, wordt gewoonlijk een biopsie aanbevolen. [5]<\/sup> De categorie Verdacht is ook problematisch. Het besluit van de chirurg om in het begin chirurgisch in te grijpen (mastectomie of lumpectomie waarbij getracht wordt adequate resectiemarges tot stand te brengen, in combinatie met monsterafname van de lymfeklieren) is belangrijk om te voorkomen dat meerdere kostbare ingrepen worden uitgevoerd die tot een minder dan optimaal cosmetisch resultaat kunnen leiden. Om overbehandeling van benigne laesies te voorkomen en optimale cosmetische resultaten te bereiken, is het soms nodig dat de chirurg een tweede diagnostische biopsie verricht na een verdachte cytologische diagnose na FNA.<\/p>\n Het grootste probleem bij het classificeren van proliferatieve ductale laesies met behulp van cytologie is dat de mate van hyperplasie gedefinieerd wordt door veranderingen op weefselniveau en niet door cytologische veranderingen. [7]<\/sup> Hyperplasie is gedefinieerd als de stratificatie van ductale cellen weg van de micro-omgeving van het basaalmembraan. De mate van hyperplasie is histologisch gegradeerd in typische ductale hyperplasie en atypische ductale hyperplasie.<\/p>\n Bij typische ductale hyperplasie blijft de polariteit tussen aangrenzende cellen focaal in stand en is de lange as van de cellen in dezelfde richting uitgelijnd. [7]<\/sup> Door deze uitlijning ziet de gestratificeerde populatie er uit als een stroming of vage ‘school met vissen’. De lange as van de cellen heeft bij typische hyperplasie ook de neiging om zichzelf uit te lijnen met de residuele lumina in de melkgangen en de residuele lumina hebben vaak een langwerpige vorm met een onduidelijke rand. De spreiding van de kernen bij typische hyperplasie varieert vaak over de diameter van de melkgang. Typische hyperplasie toont vaak een bijmengsel van een duidelijk verschillende myoepitheliale celpopulatie met de ductale cellen. Merk op dat pageto\u00efde verspreiding van borstkanker in benigne gangen een mengsel van celtypen kan simuleren. [7]<\/sup> Bij typische hyperplasie kan ten slotte het algemene uiterlijk van de cellen voorspelbaar vari\u00ebren afhankelijk van hoe ver de cellen weggestratificeerd zijn van het basaalmembraan. Gewoonlijk wordt de kern donkerder en het cytoplasma dichter opeengepakt als de cellen verder van de natieve zone van het basaalmembraan verwijderd zijn.[8]<\/sup><\/p>\n Atypische ductale hyperplasie wordt gekenmerkt door een stratificerende populatie met een verlies aan gedeelde polariteit (geen stroming) tussen aangrenzende cellen, geen zichtbare bijmenging van myoepitheliale cellen, residuele lumina die gladder en ronder worden (‘uitgeslagen’ ) met de lange as van de kernen gerandomiseerd ten opzichte van de randen van de lumina, en geen duidelijke rijping van de cellen als ze verder van de zone van het basaalmembraan stratificeren. [8]<\/sup> In de meeste gevallen kunnen deze kenmerken gemakkelijk bij een kleine vergroting in histologische monsters worden opgemerkt. De diagnose Ductaal carcinoom in situ wordt gesteld als bovengenoemde kenmerken van atypische hyperplasie duidelijk ontwikkeld zijn en de celpopulatie zich uitstrekt over vele gangen.<\/p>\n Veel van deze diagnostische histologische kenmerken die de mate van hyperplasie defini\u00ebren, zijn in cytologische preparaten moeilijk of onmogelijk te onderscheiden, tenzij een sterke vergroting wordt gebruikt om van boven naar beneden door de stapels cellen te focussen. Aan de andere kant zijn er enkele kenmerken die cytologen kunnen gebruiken om ductale proliferaties te kenmerken en te herkennen die chirurgische pathologen niet kunnen gebruiken. Discohesie van de ductale cellen in een belangrijk kenmerk. In celblokken worden afzonderlijke discohesieve cellen gevangen, waardoor dit belangrijke kenmerk kan worden opgemerkt.<\/p>\n Het is belangrijk op te merken dat atypische kernen niet kernmerkend zijn voor een laaggradig ductaal carcinoom in situ of atypische hyperplasie. Atypische kernen zijn een kenmerk van hooggradige ductale carcinomen. In celblokken worden de kenmerken van de kern duidelijk bewaard, vergelijkbaar met cytologische preparaten, waardoor zowel de laaggradige veranderingen in de architectuur als de hooggradige veranderingen in de cytologie kunnen worden opgemerkt.<\/p>\n Een moeilijke differenti\u00eble diagnose in mamma FNA is het onderscheid tussen een fibroadenoom. papilloom en papillair carcinoom. Het onderscheid is belangrijk omdat fibroadenomen niet hoeven worden weggenomen, als ze juist gediagnosticeerd zijn. Centrale papillomen hoeven niet noodzakelijkerwijs te worden weggesneden of behoeven slechts een grove excisie. Papillaire carcinomen moeten aan de andere kant zorgvuldig en volledig worden weggesneden met duidelijke marges. Het onderscheid tussen een papilloom en een papillair carcinoom wordt gedefinieerd door de afwezigheid van een myoepitheliale celpopulatie bij papillaire carcinomen of de aanwezigheid van stratificatie die voldoet aan de architecturele criteria voor een in-situ carcinoom. Myoepitheliale cellen kunnen moeilijk of niet onderscheiden worden in eenlagige cytologische preparaten en papillomen kunnen aanzienlijke stratificatie en atypische kernen vertonen. Men is het er algemeen over eens dat het onderscheid tussen een papillair carcinoom en een papilloom bijna onmogelijk is op basis van cytologische preparaten alleen. Terwijl sommige residuele myoepitheliale cellen vaak bewaard blijven naast het basaalmembraan bij een ductaal carcinoom in situ, vertoont een niet-invasief papillair carcinoom zelden residuele myoepitheliale cellen. [7]<\/sup> Immunohistochemische kleuring voor myoepitheliale cellen (calponine, p63 en gladde spier-actine) in celblokcoupes kunnen erg nuttig zijn om papillomen te onderscheiden van papillaire carcinomen. [9, 10, 11, 12]<\/sup><\/p>\n Een lobulair carcinoom is moeilijk te onderscheiden van een ductaal carcinoom met behulp van cytopathologie. Het onderscheid kan soms belangrijk zijn. Aangezien lobulaire carcinomen in situ soms niet chirurgisch worden behandeld, kan het zeldzame optreden van een lobulair carcinoom in situ als incidentele vondst (bijv. bij het koloniseren van een fibroadenoom) tot een uitgebreide chirurgische ingreep leiden. Op cytologische FNA-preparaten zijn lobulaire carcinomen meestal erg weinig cellulair en worden gemakkelijk ondergediagnosticeerd. Niet alleen zijn er gewoonlijk weinig cellen, de cellen kunnen ook erg onbeduidend zijn. Gebrek aan polariteit in de spaarzame cellen en de aanwezigheid van mucine vacuolen zijn nuttige diagnostische kernmerken van een lobulair carcinoom. Intracellulair mucine komt erg zelden voor in normale ductale cellen en de aanwezigheid ervan kan in celblokken worden aangetoond. Een lobulair carcinoom wordt gekenmerkt door verlies van E-cadherine expressie dat in histologische coupes met behulp van immunohistochemie kan worden gedetecteerd [12]<\/sup>. Het is ons opgevallen dat de stromale weefselfragmenten die door FNA worden verkregen vaak lobulaire carcinoomcellen bevatten die in celblokken zichtbaar zijn; dit suggereert dat de toevoeging van een celblok aan borst FNA de detectie en specifieke diagnose van lobulair carcinoom kan helpen verbeteren.<\/p>\n Met cytologische preparaten kan de aanwezigheid van invasiviteit niet gediagnosticeerd worden. [13]<\/sup> Aangezien voor in situ carcinomen misschien geen monsterverzameling van de lymfeklier nodig is, is dit een belangrijke beperking van borst FNA voor het plannen van de behandeling. Door het gebruik van celblokken hebben we onlangs gevonden dat invasiviteit kan worden gediagnosticeerd in een aanzienlijk percentage borstkanker FNA’s. [4]<\/sup><\/p>\n In dit hoofdstuk zullen we aantonen dat de combinatie van cytologische preparaten met celblokken een combinatie is van de voordelen van beide technieken: met de microbiopten die met behulp FNA worden verkregen kunnen zowel cytologische als histologische criteria worden toegepast.<\/p>\n Benigne<\/p>\n Benigne ductale cellen, Borst FNA, ThinPrep\u00ae<\/sup>.<\/strong> Benigne ductale cellen, Borst FNA, ThinPrep\u00ae<\/sup>.<\/strong> Benigne ductale cellen, Borst FNA, Celblok.<\/strong> Benigne ductale cellen, Borst FNA, Celblok.<\/strong> Normale ductale hyperplasie<\/p>\n Proliferatieve ductale laesie, Borst FNA, Directe uitstrijk.<\/strong> Proliferatieve ductale laesie, Borst FNA, Directe uitstrijk.<\/strong> Typische ductale cellen, Borst FNA, Celblok.<\/strong> Typische ductale cellen, Borst FNA, Celblok.<\/strong> Typische ductale cellen, Borst FNA, Celblok.<\/strong> Typische ductale cellen, Borst FNA, Celblok.<\/strong> Atypische ductale hyperplasie<\/p>\n Atypische proliferatieve ductale laesie, Borst FNA, Diff-Quick gekleurde uitstrijk.<\/strong> Atypische proliferatieve ductale laesie, Borst FNA, ThinPrep\u00ae<\/sup>.<\/strong> Atypische proliferatieve ductale laesie, Borst FNA, ThinPrep\u00ae<\/sup>.<\/strong> Typische ductale cellen, Borst FNA, Celblok.<\/strong> Verdachte proliferatieve ductale laesie, Borst FNA, ThinPrep\u00ae<\/sup>.<\/strong> Atypische ductale hyperplasie, Borst FNA, Celblok.<\/strong> Atypische ductale hyperplasie, Borst FNA, Celblok.<\/strong> Proliferatieve ductale laesie, Papillair neoplasma vs fibroadenoom, Borst FNA, Directe uitstrijk.<\/strong>
\nvoor een uitvergroot beeld.<\/strong><\/p>\n
\n![\"Image](\"\/gallery\/images_large\/slide1601.jpg\" "\\"Click")
<\/a><\/p>\n
\nNormale ductale cellen vormen een enkele cellaag die bevestigd is aan het basaalmembraan. De 2-dimensionaal geordende ductale cellen zijn onderling cohesief, maar kunnen in fijne naaldaspiraties gemakkelijke van het basaalmembraan worden gestript. In een eenlagig preparaat liggen de ductale cellen gewoonlijk als een platte laag parallel aan het oppervalk van het objectglaasje (rechts). Ze kunnen zich ook voordoen als een intacte melkgang van \u00e9\u00e9n cel dik (onderste deel). Kleinere melkgangen (linksboven) kunnen complexere vormen hebben en zonder van boven naar beneden te focussen kan het moeilijker zijn om in te zien dat de cellen slechts \u00e9\u00e9n laag dik zijn.
\n20X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nBenigne ductale cellen, Borst FNA, ThinPrep\u00ae<\/sup>.<\/strong>
\nNormale ductale cellen vormen een enkele cellaag die bevestigd is aan het basaalmembraan. De 2-dimensionaal geordende ductale cellen zijn onderling cohesief, maar kunnen in fijne naaldaspiraties gemakkelijke van het basaalmembraan worden gestript. In een eenlagig preparaat liggen de ductale cellen gewoonlijk als een platte laag parallel aan het oppervalk van het objectglaasje (rechts). Ze kunnen zich ook voordoen als een intacte melkgang van \u00e9\u00e9n cel dik (onderste deel). Kleinere melkgangen (linksboven) kunnen complexere vormen hebben en zonder van boven naar beneden te focussen kan het moeilijker zijn om in te zien dat de cellen slechts \u00e9\u00e9n laag dik zijn.
\n20X<\/div>\n<\/a><\/p>\n
\nMyoepitheliale cellen zijn een ander celtype dat zich gewoonlijk tussen het basaalmembraan en de ductale cellen bevindt. Zij hebben gewoonlijk een enigszins donkerder kern en lichter fragiel cytoplasma dat kan scheuren als de ductale cellen van het basaalmembraan worden gestript.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nBenigne ductale cellen, Borst FNA, ThinPrep\u00ae<\/sup>.<\/strong>
\nMyoepitheliale cellen zijn een ander celtype dat zich gewoonlijk tussen het basaalmembraan en de ductale cellen bevindt. Zij hebben gewoonlijk een enigszins donkerder kern en lichter fragiel cytoplasma dat kan scheuren als de ductale cellen van het basaalmembraan worden gestript.
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\n<\/strong>
\nBenigne ductale cellen, Borst FNA, ThinPrep\u00ae<\/sup>.
\nDoor van boven naar beneden te focussen kan men zien dat de myoepitheliale cellen van een normale melkgang losjes maar voorspelbaar in een vlak liggen dat parallel is aan de ductale cellen.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nBenigne ductale cellen, Borst FNA, ThinPrep\u00ae<\/sup>.<\/strong>
\nDoor van boven naar beneden te focussen kan men zien dat de myoepitheliale cellen van een normale melkgang losjes maar voorspelbaar in een vlak liggen dat parallel is aan de ductale cellen.
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nWat er met ThinPrep\u00ae<\/sup> uitzag als een platte laag, ziet er nu uit als een lijn van cellen. U kunt gemakkelijk bij een kleine vergroting zien dat de benigne ductale cellen slechts een dikte van \u00e9\u00e9n cel hebben. Let op de licht klevende myoepitheliale cellen aan de buitenkant van de melkgang.
\n20X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nBenigne ductale cellen, Borst FNA, Celblok.<\/strong>
\nWat er met ThinPrep\u00ae<\/sup> uitzag als een platte laag, ziet er nu uit als een lijn van cellen. U kunt gemakkelijk bij een kleine vergroting zien dat de benigne ductale cellen slechts een dikte van \u00e9\u00e9n cel hebben. Let op de licht klevende myoepitheliale cellen aan de buitenkant van de melkgang.
\n20X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nU kunt zien dat de cellen niet echt op elkaar zijn gestapeld weg van het basaalmembraan en de myoepitheliale zone door op te merken dat het cytoplasma aan de rand van het tangenti\u00eble gebied (pijl) voorspelbaar overvloediger wordt.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nBenigne ductale cellen, Borst FNA, Celblok.<\/strong>
\nU kunt zien dat de cellen niet echt op elkaar zijn gestapeld weg van het basaalmembraan en de myoepitheliale zone door op te merken dat het cytoplasma aan de rand van het tangenti\u00eble gebied (pijl) voorspelbaar overvloediger wordt.
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nStratificatie van de ductale cellen staat bekend als hyperplasie of proliferatieve veranderingen. Storend bloed en de dikte van de fragmenten maken het moeilijk om in te schatten hoe veel hyperplasie aanwezig is.
\n20X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nProliferatieve ductale laesie, Borst FNA, Directe uitstrijk.<\/strong>
\nStratificatie van de ductale cellen staat bekend als hyperplasie of proliferatieve veranderingen. Storend bloed en de dikte van de fragmenten maken het moeilijk om in te schatten hoe veel hyperplasie aanwezig is.
\n20X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nBij een sterkere vergroting kan men door van boven naar beneden te focussen enkele vermoedelijke myoepitheliale cellen zien die vermengd zijn met de ductale cellen en vermoedelijke spleetachtige ruimten. Deze twee kenmerken zijn kenmerkend voor ductale hyperplasie van het gewone type, een laesie die ruwweg een tweevoudige toename in het relatieve risico van borstkanker vertegenwoordigt.[14]<\/sup>.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nProliferatieve ductale laesie, Borst FNA, Directe uitstrijk.<\/strong>
\nBij een sterkere vergroting kan men door van boven naar beneden te focussen enkele vermoedelijke myoepitheliale cellen zien die vermengd zijn met de ductale cellen en vermoedelijke spleetachtige ruimten. Deze twee kenmerken zijn kenmerkend voor ductale hyperplasie van het gewone type, een laesie die ruwweg een tweevoudige toename in het relatieve risico van borstkanker vertegenwoordigt.[14]<\/sup>.
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nDeze naaldspoeling van de pati\u00ebnt in afbeelding 5 toont benigne ductale cellen als eenlagige epitheelstroken aan de rechterkant van de afbeelding. Aan de linkerkant ziet u een gebied met typische hyperplasie. De stratificatie van de cellen in dit gebied kan niet worden verklaard door tangentieel snijden. Met deze kleine vergroting kunt u de spleetachtige ruimten tussen de stratificerende ductale cellen zien, Ook kenmerkend voor typische ductale hyperplasie is de aanwezigheid van een mengsel van cellen met verschillende cytologische kenmerken (myoepitheliale cellen) in de stratificerende populatie.
\n10X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nTypische ductale cellen, Borst FNA, Celblok.<\/strong>
\nDeze naaldspoeling van de pati\u00ebnt in afbeelding 5 toont benigne ductale cellen als eenlagige epitheelstroken aan de rechterkant van de afbeelding. Aan de linkerkant ziet u een gebied met typische hyperplasie. De stratificatie van de cellen in dit gebied kan niet worden verklaard door tangentieel snijden. Met deze kleine vergroting kunt u de spleetachtige ruimten tussen de stratificerende ductale cellen zien, Ook kenmerkend voor typische ductale hyperplasie is de aanwezigheid van een mengsel van cellen met verschillende cytologische kenmerken (myoepitheliale cellen) in de stratificerende populatie.
\n10X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nLet op het mengsel van donkerder en lichterkleurende kernen en op de langwerpige ruimten. Bij typische ductale hyperplasie hebben de cellen de neiging om zich langs de as van de ruimten te groeperen (pijlen). Een andere nuttig diagnostisch kenmerk is de uitlijning van de lange as van de kernen van aangrenzende cellen, met een stromings- of vaag patroon van een ‘school vissen’ (open pijl). Deze kenmerken die duidelijk zichtbaar zijn bij een relatie kleine vergroting in histologische coupes, kunnen moeilijk of helemaal niet zichtbaar zijn in cytologische preparaten.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nTypische ductale cellen, Borst FNA, Celblok.<\/strong>
\nLet op het mengsel van donkerder en lichterkleurende kernen en op de langwerpige ruimten. Bij typische ductale hyperplasie hebben de cellen de neiging om zich langs de as van de ruimten te groeperen (pijlen). Een andere nuttig diagnostisch kenmerk is de uitlijning van de lange as van de kernen van aangrenzende cellen, met een stromings- of vaag patroon van een ‘school vissen’ (open pijl). Deze kenmerken die duidelijk zichtbaar zijn bij een relatie kleine vergroting in histologische coupes, kunnen moeilijk of helemaal niet zichtbaar zijn in cytologische preparaten.
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nBenigne ductale cellen met milde cilindervormige veranderingen (boven) contrasteren met het gebied met typische ductale hyperplasie (onder). Let op de duidelijk afwijkende celtypen in het midden; sommige met grote, bleke kernen en anderen met kleine, donkere kernen.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nTypische ductale cellen, Borst FNA, Celblok.<\/strong>
\nBenigne ductale cellen met milde cilindervormige veranderingen (boven) contrasteren met het gebied met typische ductale hyperplasie (onder). Let op de duidelijk afwijkende celtypen in het midden; sommige met grote, bleke kernen en anderen met kleine, donkere kernen.
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nLet op de stroming van kernen in het gebied links, dat doet denken aan een ‘school vissen’ (pijl).
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nTypische ductale cellen, Borst FNA, Celblok.<\/strong>
\nLet op de stroming van kernen in het gebied links, dat doet denken aan een ‘school vissen’ (pijl).
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nDe ductale cellen zijn in drie dimensies opgestapeld. Er is geen duidelijke populatie myoepitheliale cellen en linksonder is er slechts focaal mogelijk gedeelde polariteit van aangrenzende ductale cellen.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nAtypische proliferatieve ductale laesie, Borst FNA, Diff-Quick gekleurde uitstrijk.<\/strong>
\nDe ductale cellen zijn in drie dimensies opgestapeld. Er is geen duidelijke populatie myoepitheliale cellen en linksonder is er slechts focaal mogelijk gedeelde polariteit van aangrenzende ductale cellen.
\n60X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nLet op de duidelijke celstratificatie. In het midden is duidelijk een vaag stromingspatroon zichtbaar, wat pleit voor benigne ductale hyperplasie, maar als de architecturele ordening van de cellen niet gekarakteriseerd kan worden, kan atypische ductale hyperplasie niet worden uitgesloten.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nAtypische proliferatieve ductale laesie, Borst FNA, ThinPrep\u00ae<\/sup>.<\/strong>
\nLet op de duidelijke celstratificatie. In het midden is duidelijk een vaag stromingspatroon zichtbaar, wat pleit voor benigne ductale hyperplasie, maar als de architecturele ordening van de cellen niet gekarakteriseerd kan worden, kan atypische ductale hyperplasie niet worden uitgesloten.
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nAtypische kenmerken omvatten de licht discohesieve ductale populatie (let op afzonderlijke ductale cellen), de aanwezigheid van een stratificerende populatie ductale cellen zonder een duidelijke bijmenging met myoepitheliale cellen en de nagenoeg afwezigheid van gedeelde polariteit tussen de ductale cellen.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nAtypische proliferatieve ductale laesie, Borst FNA, ThinPrep\u00ae<\/sup>.<\/strong>
\nAtypische kenmerken omvatten de licht discohesieve ductale populatie (let op afzonderlijke ductale cellen), de aanwezigheid van een stratificerende populatie ductale cellen zonder een duidelijke bijmenging met myoepitheliale cellen en de nagenoeg afwezigheid van gedeelde polariteit tussen de ductale cellen.
\n60X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nMerk op hoe de cytoplasmische kenmerken voorspelbaar veranderen in de richting van het rechter ondergedeelte van het veld. Dit kenmerk van typische hyperplasie is moeilijk waar te nemen in cytologische preparaten. Er is ook enige uitlijning van de lange as van de ductale celkernen met een subtiele, maar duidelijk benigne stromingspatroon; dit is vooral zichtbaar rechts onderin. Let ook op de ductale celkernen die parallel met de langwerpige ruimten zijn uitgelijnd.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nTypische ductale cellen, Borst FNA, Celblok.<\/strong>
\nMerk op hoe de cytoplasmische kenmerken voorspelbaar veranderen in de richting van het rechter ondergedeelte van het veld. Dit kenmerk van typische hyperplasie is moeilijk waar te nemen in cytologische preparaten. Er is ook enige uitlijning van de lange as van de ductale celkernen met een subtiele, maar duidelijk benigne stromingspatroon; dit is vooral zichtbaar rechts onderin. Let ook op de ductale celkernen die parallel met de langwerpige ruimten zijn uitgelijnd.
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nMet uitzondering van sommige mogelijk gedeelde polariteit in de ductale celgroep net links van het midden, zijn de bevindingen verontrustend door de aanwezigheid van een eenvormige celpopulatie die stratificeren en discohesie vertonen.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nVerdachte proliferatieve ductale laesie, Borst FNA, ThinPrep\u00ae<\/sup>.<\/strong>
\nMet uitzondering van sommige mogelijk gedeelde polariteit in de ductale celgroep net links van het midden, zijn de bevindingen verontrustend door de aanwezigheid van een eenvormige celpopulatie die stratificeren en discohesie vertonen.
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nDit plaatje van de naaldspoeling van de pati\u00ebnt in afbeelding 15 toont een uniforme populatie van vrijelijk stratificerende ductale cellen met een uniforme spreiding van kernen, afwezigheid van een stromingspatroon en de aanwezigheid van uniformere ronde ruimten in het kleinere fragment.
\n10X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nAtypische ductale hyperplasie, Borst FNA, Celblok.<\/strong>
\nDit plaatje van de naaldspoeling van de pati\u00ebnt in afbeelding 15 toont een uniforme populatie van vrijelijk stratificerende ductale cellen met een uniforme spreiding van kernen, afwezigheid van een stromingspatroon en de aanwezigheid van uniformere ronde ruimten in het kleinere fragment.
\n10X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nLet op de gelijkvormigheid van de cellen (dit duidt op een afwezigheid van myoepitheliale cellen) en de uniforme spreiding van cellen zonder gedeelde polariteit.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nAtypische ductale hyperplasie, Borst FNA, Celblok.<\/strong>
\nLet op de gelijkvormigheid van de cellen (dit duidt op een afwezigheid van myoepitheliale cellen) en de uniforme spreiding van cellen zonder gedeelde polariteit.
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nDe cellulaire details worden gedeeltelijk geblokkeerd door bloed, maar een grote groep proliferatieve ductale cellen kunnen aan de linkerkant worden waargenomen. Aan de rechterkant bevindt zich een stromaal fragment met ronde randen.
\n10X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/strong>
\nProliferatieve ductale laesie, Papillair neoplasma vs fibroadenoom, Borst FNA, Directe uitstrijk.<\/strong>
\nDe cellulaire details worden gedeeltelijk geblokkeerd door bloed, maar een grote groep proliferatieve ductale cellen kunnen aan de linkerkant worden waargenomen. Aan de rechterkant bevindt zich een stromaal fragment met ronde randen.
\n10X<\/div>\n