\nJacalyn L. Papillo, BS, CT(ASCP) & Pamela Smith Piraino, CT(ASCP) <\/em><\/p>\n
De diagnostische categorie van het Bethesda 2001 systeem van ‘negatief voor intraepitheliale laesie of maligniteit’ bevat een grote reeks van benigne aandoeningen die een breed spectrum van morfologische veranderingen omvatten. De gemeenschappelijke factor is dat de veranderingen eigenschappen missen die noodzakelijk zijn voor een diagnose van atypische plaveiselcellen \u2014 onduidelijke betekenis of meer ernstige afwijkingen. Factoren zoals leeftijd, datum van laatste menstruatie, hormonale invloeden, aanwezigheid van infectueuze agens, voorgaande atypie of behandeling voor atypie, kunnen van invloed zijn op de cytologische presentatie van de cellen. Relevante klinische informatie is belangrijk en moet in overweging worden genomen bij het stellen van een diagnose.<\/p>\n
Of de ThinPrep Pap-test dan wel het conventionele Pap-uitstrijkje gebruikt wordt, bij beide is het belangrijk om heel goed te begrijpen wat “normaal” vetegenwoordigt. Het ThinPrep proces vormt geen essenti\u00eble verandering van de cytologische presentatie van normale plaveisel- en endocervicale cellen die we hebben gezien op de afbeeldingen in het vorige hoofdstuk over de geschiktheid van monsters. Er moet echter meer aandacht worden besteed aan de volnende punten: atrofie, zwangerschap, post-partum veranderingen, cytolyse, tubulaire metaplasie, onderste uterussegment en benigne uitziende endometriale cellen.<\/p>\n
Atrofie<\/p>\n
Met de progressie van atrofie tijdens de perimenopauze en menopauze, wordt het epitheel dunner, wat vaak leidt tot een corresponderende afname van het aantal cellen dat loskomt tijdens de monsterverzameling. Celrijping is vertraagd, waardoor het prominente celtype parabasaal wordt. Met deze verschuiving in de hormonale status, kan het celmonster verhoogd glycogeen, cellulaire degeneratie en naakte kernen bevatten. Er wordt doorgaans een granulaire achtergrond van degeneratief cellulair materiaal aangetroffen. Een inflammatoire reactie is vaak aanwezig en sporen van bloeding worden soms vastgesteld. Geringe veranderingen in de kerncontouren van de parabasale cellen als gevolg van degeneratie, kunnen leiden tot een overdiagnose van atypie. Het is belangrijk om de grootte van de kern te beoordelen, de kern\/cytoplasma-ratio en heel zorgvuldig het chromatinepatroon te evalueren alvorens een cytologische diagnose ASC-US of een nog ernstiger laesie te stellen in atrofische uitstrijkjes. Bij atrofie met daarnaast SIL zou een subpopulatie van atypische cellen toegenomen N\/C-ratio’s, hyperchromasie en onregelmatige celkernmembranen moeten voorkomen.<\/p>\n
Herinnering: U kunt op elke willekeurige afbeelding van een objectglaasje klikken Zwangerschap<\/p>\n De cytologische patronen die verband houden met excessieve hormonale invloeden, zoals zwangerschap, zijn bij conventionele Pap-uitstrijkjes en ThinPrep objectglaasjes vergelijkbaar. Tijdens de zwangerschap moet u heel voorzichtig te werk gaan om correct te differenti\u00ebren tussen geglycogeneerde cellen en werkelijke koilocyten, die presenteren met aan HPV gekoppelde veranderingen. Dit kan gedaan worden door te letten op een gebrek aan kernonregelmatigheid, evenals een gladde ronde vacuolisatie van glycogeen, vergeleken met de abnormale kernen die omgeven worden door scherpe onregelmatige cavitatie, veroorzaakt door HPV.<\/p>\n Postpartum veranderingen<\/p>\n Tijdens de postpartum periode, of tijdens borstvoeding, overheerst een hormonaal patroon van lage plaveicelcelrijping. Parabasale cellen zijn overvloedig, doorgaans los voorkomend. Er kan ook glycogeen aanwezig zijn. Een achtergrond van inflammatoire cellen en reactieve veranderingen is vaak aanwezig en kan aanvullend nauwkeurig onderzoek vereisen. Als strikte cytologische criteria (gebrek aan toegenomen N\/C ratio, abnormaal chromatine en onregelmatige celkernmembranen) worden aangehouden, kan de overdiagnose van cytologische atypie worden uitgesloten.<\/p>\n <\/p>\n Cytolyse<\/p>\n Het bekende patroon van naakte kernen, oppervlakkige en intermediaire cellen en D\u00f6derlein bacillen dat wordt geassocieerd met door lactobacillen veroorzaakte cytolyse, kan gemakkelijk worden ge\u00efdentificeerd op ThinPrep objectglaasjes bij een kleine vergroting. De bacillen kunnen worden ingesloten in mucus, of worden gezien bovenop plaveiselcellen.<\/p>\n Tubulaire metaplasie<\/p>\n Tubulaire metaplasie wordt gekenmerkt door cilidervormige cellen, met pleomorfe, hyperchromatische kernen met toegenomen N\/C-ratio’s. Zoals bij conventionele Pap uitstrijkjes kunnen cellen uit een tubale metaplasie soms worden verward met atypische endocervicale cellen en zelfs met adenocarcinoom in situ. Teneinde overdiagnose te voorkomen, let u op de aanwezigheid van discrete cytoplasmatische vacuoles, eindplaten en cilia.<\/p>\n <\/p>\n Onderste uterussegment<\/p>\n Als het personeel dat de monsters verschaft extra gespitst is op het verzamelen van adequate monsters, kan een agressieve manier van monsterverzameling leiden tot de aanwezigheid van cellen van het onderste uterussegment in cervicovaginale monsters. Cellen van het onderste uterussegment presenteren meestal eerder als een weefselfragment dan als individuele cellen of kleine groepen van cellen. Het fragment heeft goed gerangschikte kernen en er kunnen ook nucleoli aanwezig zijn. Het fragment kan omvouwen, hetgeen een driedimensionaal uiterlijk veroorzaakt.<\/p>\n <\/p>\n Benigne uitziende endometriale cellen<\/p>\n Endometriale cellen kunnen een grote variatie in de kern- en cytoplasmagrootte vertonen, evenals in de architecturele configuratie. Endometriale celgroepen hebben de neiging ronder te worden in een ThinPrep oplossing. De kernen zijn goed gepreserveerd en lijken stevig met duidelijk, actief chromatine, en chromocentra worden vaak aangetroffen.<\/p>\n In Bethesda 2001 wordt aanbevolen de aanwezigheid van benigne uitziende afgeschilferde endometriale cellen te melden bij vrouwen van 40 jaar en ouder, ongeacht hun klinische voorgeschiedenis. De algemene categorisatie “overig” werd om deze reden toegevoegd aan het Bethesda 2001 lexicon. Histiocyten, stromale cellen en afgesleten endometriale cellen hebben niet dezelfde betekenis als afgeschilferde endometriale cellen, en moeten niet in dezelfde context geplaatst moeten worden. Hoewel endometriale cellen meestal benigne zijn, kan de identificatie ervan, vooral is er geen verband is met menstruatie of na menopauze, een risico betekenen voor een endometriale abnormaliteit.<\/p>\n <\/p>\n Alle ziekteverwekkers die doorgaans gevonden worden op het conventionele Pap-uitstrijkje, kunnen gemakkelijk worden ge\u00efdentificeerd op ThinPrep objectglaasjes omdat de morfologie en visualisatie van de gerelateerde cellulaire veranderingen vaak worden geoptimaliseerd door de directe natte fixatie die gebruikt wordt tijdens het ThinPrep proces. Contextuele aanwijzingen en patronen blijven behouden bij de monsterbewerking en zijn identificeerbaar tijdens het screenen van de ThinPrep objectglaasjes.<\/p>\n Trichomonas vaginalis<\/p>\n Op ThinPrep objectglaasjes kunnen trichomonas iets kleiner lijken dan de luchtgedroogde organismen die worden gevonden in het conventionele Pap-uitstrijkje. Door de snelle fixatie, vertonen de objectglaasjes van de ThinPrep pap-test een gelijkenis met het natte preparaat zoals dat gebruikt wordt in het kantoor van de arts.<\/p>\n Hoewel ze proportioneel kleiner zijn, behouden de organismen hun karakteristieke interne structuur en blijven de flagellen vaak gehandhaafd, wat vertrouwen geeft voor de diagnose. Twee bevindingen die kenmerkend worden aangetroffen op ThinPrep objectglaasjes, zijn nuttig bij het opsporen van T. vaginalis: trichomonas heeft de neiging om of als ge\u00efsoleerde organismen voor te komen, of in prominente groepen of microkolonies, vaak liggend op epitheelcellen of samenclusterend.<\/p>\n <\/p>\n Candida species<\/p>\n Het feit dat er cellen die zich vouwen langs de lange as van het organisme door de epitheelcellen heen groeien, is de eerste aanwijzing dat Candida spp. aanwezig is op het ThinPrep objectglaasje. Pseudoseptate hyfen en knopvormende gisten worden gepreserveerd en eenvoudig opgespoord. Kleuring kan vari\u00ebren van kleurloos tot eosinofiel tot grijs-bruin afhankelijk van de biologie van de pati\u00ebnt. Laboratoria zien vaak een toename in het opsporen van Candida spp. bij gebruik van de ThinPrep Pap test.<\/p>\n <\/p>\n![](\"\/images\/button27h.gif\")
<\/a><\/p>\n
\nin de Atlas voor een uitvergroot beeld.<\/strong><\/p>\n
\n![\"Image](\"\/gallery\/images_large\/slide0158.jpg\" "\\"Click")
<\/a><\/p>\n
\nInflammatoire achtergrond, afgenomen rijping en geringe degeneratieve verandering aanwezig.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\nInflammatoire achtergrond, afgenomen rijping en geringe degeneratieve verandering aanwezig.
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nParabasale cellen komen voor in lagen en los.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\nParabasale cellen komen voor in lagen en los.
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nNormale endocervicale cellen zijn vaak gemakkelijk te identificeren in goed gepreserveerde atrofische uitstrijkjes.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\nNormale endocervicale cellen zijn vaak gemakkelijk te identificeren in goed gepreserveerde atrofische uitstrijkjes.
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nLet op laag N\/C-ratio en degeneratieve vacuolen (niet te verwarren met HPV gerelateerde veranderingen).
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\nLet op laag N\/C-ratio en degeneratieve vacuolen (niet te verwarren met HPV gerelateerde veranderingen).
\n60X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nLet op toegenomen N\/C-ratio, hyperchromasie en onregelmatige celkernmembranen in de HSIL cellen.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\nLet op toegenomen N\/C-ratio, hyperchromasie en onregelmatige celkernmembranen in de HSIL cellen.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\nin de Atlas voor een uitvergroot beeld.<\/strong><\/p>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nGeglycogeneerde intermediaire cellen worden waargenomen tijdens zwangerschap.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\nGeglycogeneerde intermediaire cellen worden waargenomen tijdens zwangerschap.
\n60X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\n60x<\/div>\n<\/div>\n
\n60x<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\n60x<\/div>\n<\/div>\n
\n60x<\/div>\n<\/div>\n
\nin de Atlas voor een uitvergroot beeld.<\/strong><\/p>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nPostpartum veranderingen, waaronder losse parabasale cellen en een achtergrond van inflammatoire cellen.
\n20X<\/div>\n<\/div>\n
\nPostpartum veranderingen, waaronder losse parabasale cellen en een achtergrond van inflammatoire cellen.
\n20X<\/div>\n<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nSterke vergroting van parabasale cellen tijdens postpartum. Let op de aanwezigheid van glycogeen en laag N\/C-ratio.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\nSterke vergroting van parabasale cellen tijdens postpartum. Let op de aanwezigheid van glycogeen en laag N\/C-ratio.
\n60X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nHSIL in een postpartummonster. Let op de toegenomen N\/C-ratio en abnormaal chromatine in de HSIL cellen, in vergelijking met de parabasale cellen, zelfs zichtbaar bij kleine vergroting.
\n20X<\/div>\n<\/div>\n
\nHSIL in een postpartummonster. Let op de toegenomen N\/C-ratio en abnormaal chromatine in de HSIL cellen, in vergelijking met de parabasale cellen, zelfs zichtbaar bij kleine vergroting.
\n20X<\/div>\n
\nin de Atlas voor een uitvergroot beeld.<\/strong><\/p>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nEr zijn naakte kernen aanwezig met D\u00f6derlein bacillen, die intermediaire plaveiselcellen bedekken.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\nEr zijn naakte kernen aanwezig met D\u00f6derlein bacillen, die intermediaire plaveiselcellen bedekken.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\nin de Atlas voor een uitvergroot beeld.<\/strong><\/p>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nEen strook van cilindervormige cellen, met hyperchromatische, opeengepakte kernen. Nauwkeurige observatie openbaart duidelijke cytoplasmische vacuolen en cilia die waarschijnlijk tubulaire metaplasie vertegenwoordigen.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\nEen strook van cilindervormige cellen, met hyperchromatische, opeengepakte kernen. Nauwkeurige observatie openbaart duidelijke cytoplasmische vacuolen en cilia die waarschijnlijk tubulaire metaplasie vertegenwoordigen.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\nin de Atlas voor een uitvergroot beeld.<\/strong><\/p>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nEen fragment met cellen uit het onderste uterussegment, dat is omgevouwen, waardoor er een driedimensionaal uiterlijk ontstaat.
\n20X<\/div>\n<\/div>\n
\nEen fragment met cellen uit het onderste uterussegment, dat is omgevouwen, waardoor er een driedimensionaal uiterlijk ontstaat.
\n20X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nOnderste uterussegment kan prominente nucleoli bevatten.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\nOnderste uterussegment kan prominente nucleoli bevatten.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\nin de Atlas voor een uitvergroot beeld.<\/strong><\/p>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nGlandulaire clusters van endometriale cellen met 3-dimensionale architectuur en duidelijke chromocentra kunnen worden waargenomen. Incidentele boonvormige kernen helpen bij de identificatie, net als de vergelijking van de kerngrootte met normale intermediaire celkernen.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\nGlandulaire clusters van endometriale cellen met 3-dimensionale architectuur en duidelijke chromocentra kunnen worden waargenomen. Incidentele boonvormige kernen helpen bij de identificatie, net als de vergelijking van de kerngrootte met normale intermediaire celkernen.
\n60X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\n3-dimensionale groep van endometriale cellen met ronde en langwerpige kernen, bleek, fijn en gelijkmatig verdeelde chromatine en incidentele chromocentra zijn waargenomen. De kerngrootte is hetzelfde als die van de kernen van de intermediaire cellen.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\n3-dimensionale groep van endometriale cellen met ronde en langwerpige kernen, bleek, fijn en gelijkmatig verdeelde chromatine en incidentele chromocentra zijn waargenomen. De kerngrootte is hetzelfde als die van de kernen van de intermediaire cellen.
\n60X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nAfgebeeld is een rond cluster van endometriale cellen met gelyseerde rode bloedcellen op de achtergrond. Nucleaire chromatine is gelijkmatig verdeeld, terwijl er incidenteel chromocentra worden waargenomen.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\nAfgebeeld is een rond cluster van endometriale cellen met gelyseerde rode bloedcellen op de achtergrond. Nucleaire chromatine is gelijkmatig verdeeld, terwijl er incidenteel chromocentra worden waargenomen.
\n60X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nEndometriale cellen kunnen voorkomen als losse celclusters met overvloedig cytoplasma, enkele daarvan gevacuoliseerd. De rond tot ovale kernen met verschillende boonvormige kernen zijn duidelijk identifieerbaar.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\nEndometriale cellen kunnen voorkomen als losse celclusters met overvloedig cytoplasma, enkele daarvan gevacuoliseerd. De rond tot ovale kernen met verschillende boonvormige kernen zijn duidelijk identifieerbaar.
\n60X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nEen los cluster met cellen met boonvormige, langwerpige of spoelvormige kernen en longitudinale groeven in het celkernmembraan kan worden aangetroffen. Kerngrootte is gelijk aan of kleiner dan de normale intermediaire celkernen.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\nEen los cluster met cellen met boonvormige, langwerpige of spoelvormige kernen en longitudinale groeven in het celkernmembraan kan worden aangetroffen. Kerngrootte is gelijk aan of kleiner dan de normale intermediaire celkernen.
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nEen klein cluster van oppervlakkige stromale cellen met schuimachtig, gevacuoliseerd cytoplasma is niet te onderscheiden van histiocyten.
\n40X<\/div>\n<\/div>\n
\nEen klein cluster van oppervlakkige stromale cellen met schuimachtig, gevacuoliseerd cytoplasma is niet te onderscheiden van histiocyten.
\n40X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nEndometriale cellen kunnen co-existeren met HSIL (laag vermogen). Let op het squameuze cytoplasma en toegenomen N\/C-ratio’s in HSIL cellen in vergelijking met een glandulaire cluster van endometriale cellen met 3-dimensionale architectuur.
\n20X<\/div>\n<\/div>\n
\nEndometriale cellen kunnen co-existeren met HSIL (laag vermogen). Let op het squameuze cytoplasma en toegenomen N\/C-ratio’s in HSIL cellen in vergelijking met een glandulaire cluster van endometriale cellen met 3-dimensionale architectuur.
\n20X<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nHier wordt een syncytium van HSIL cellen bij sterke vergroting afgebeeld. Let voor de differentiatie met endometriale cellen op het abnormale chromatine, vergrote kernomvang en verlies aan polariteit.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n
\nHier wordt een syncytium van HSIL cellen bij sterke vergroting afgebeeld. Let voor de differentiatie met endometriale cellen op het abnormale chromatine, vergrote kernomvang en verlies aan polariteit.
\n60X<\/div>\n<\/div>\n<\/a>ORGANISMEN EN ANDERE NON-NEOPLASTISCHE BEVINDINGEN<\/h2>\n
\nin de Atlas voor een uitvergroot beeld.<\/strong><\/p>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nTrichomonas<\/div>\n<\/div>\n
\nTrichomonas<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nTrichomonas
\nZelfde pati\u00ebnt, gedeeld monster<\/div>\n<\/div>\n
\nTrichomonas
\nZelfde pati\u00ebnt, gedeeld monster<\/div>\n<\/div>\n
\nin de Atlas voor een uitvergroot beeld.<\/strong><\/p>\n
\n<\/a><\/p>\n
\n60x<\/div>\n<\/div>\n
\n60x<\/div>\n
\n<\/a><\/p>\n
\n60x<\/div>\n<\/div>\n
\n60x<\/div>\n<\/div>\n
\nin de Atlas voor een uitvergroot beeld.<\/strong><\/p>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nDoorboring van plaveiselcellen komt voor langs de lange as van Candida spp.
\n40x<\/div>\n<\/div>\n
\nDoorboring van plaveiselcellen komt voor langs de lange as van Candida spp.
\n40x<\/div>\n